Seramai 68 mangsa membabitkan 14 keluarga terpaksa berpindah ke Pusat Pemindahan Sementara (PPS) susulan banjir yang menenggelamkan Kampung Sungai Bedaun, Samariang, di sini.

Jurucakap Angkatan Pertahanan Awam Malaysia (APM) berkata, kampung berkenaan dinaiki banjir jam 10.30 malam kelmarin susulan hujan lebat yang berlaku sejak petang kelmarin.

Beliau berkata, kejadian itu menjejaskan 12 kediaman yang dihuni 14 keluarga.

“Mangsa dipindahkan membabitkan 33 lelaki dan 35 wanita termasuk 14 daripadanya adalah kanak-kanak lelaki dan 14 kanak-kanak perempuan,” katanya.

Setakat jam 9.30 pagi semalam, banjir sudah surut namun pemantauan terus dijalankan berikutan hujan berterusan di sekitar bandar raya ini namun tidak lebat.

Bencana banjir di Kelantan khususnya di daerah Tumpat dan Pasir Mas meninggalkan kesan mendalam terhadap kehidupan fizikal dan kesihatan mental mangsa yang berhadapan dengan bencana berkenaan.

Pakar Perundingan Psikiatri dan Pensyarah Perubatan Kanan, Pusat Pengajian Sains Perubatan (PPSP), Universiti Sains Malaysia (USM), Prof Madya Dr Asrenee Ab Razak, berkata trauma akibat banjir boleh me- ngakibatkan pelbagai ke- san psikologi yang memerlukan perhatian segera.

Katanya, bagi setiap satu kecederaan fizikal akibat bencana terdapat lima hingga enam kecederaan psikologi yang akan dialami mangsa.

“Antara kesan utama termasuk gangguan tidur, kebimbangan melampau, flashback kejadian banjir dan kemurungan.

“Mangsa juga cenderung mengalami perubahan tingkah laku seperti konflik interpersonal dan penyalahgunaan bahan terlarang,” katanya.

Berdasarkan kajian dilakukan ketika banjir besar di Kuala Krai pada 2014 mendapati ia memberi kesan psikologi signifikan kepada penduduk yang berhadapan bencana itu.

“Hasil kajian menunjukkan 38.3 peratus golongan dewasa mengalami trauma psikologi, manakala 41.29 peratus warga emas menunjukkan gejala kemurungan dan 16.9 peratus dalam kalangan remaja mengalami tanda trauma signifikan.

“Bagaimanapun, petugas banjir juga tidak terkecuali mengalami kesan emosi dengan 12.5 peratus daripada mereka menghadapi gangguan tekanan pasca trauma (PTSD) dan 18.1 peratus menunjukkan gejala kemurungan.

“Justeru, intervensi awal melalui bantuan psikologi atau Psychological First Aid (PFA) sangat penting untuk mengelak masalah kesihatan mental seperti PTSD dan membantu mangsa bangkit semula dengan sokongan komuniti,” katanya.

Kuala Lumpur: Potensi untuk gempa bumi kuat melanda negara sentiasa ada, namun menurut Jabatan Meteorologi Malaysia (Metmalaysia) kejadian itu sukar diramal.

Ketua Pengarah Metmalaysia, Dr Mohd Hisham Mohd Anip, berkata sehingga kini belum ada lagi teknologi yang mampu meramalkan kejadian gempa bumi di seluruh dunia.

Katanya, secara am kemungkinan untuk terjadinya gempa bumi kuat sentiasa ada, namun tidak dapat diramal.

“Metmalaysia melalui pencerapan stesen seismik yang dipasang di seluruh negara mampu untuk mengesan kejadian gempa bumi dan memberikan maklumat dari segi kekuatan, lokasi dan kedalaman gempa terbabit kepada orang ramai.

“Sabah mempunyai beberapa garis sesar aktif menyebabkan negeri ini lebih kerap mengalami gempa bumi dengan skala yang lemah kecuali satu skala yang kuat dengan magnitud 6.0 berlaku di Ranau pada 5 Jun 2015 lalu,” katanya kepada BH.

Beliau mengulas risiko ancaman gempa bumi kepada Malaysia, khususnya di Sabah susulan dua hari berturut-turut negeri itu dilaporkan mengalami gempa bumi, minggu ini.

Isnin lalu, gempa bumi lemah 2.8 magnitud dilaporkan berlaku di Ranau pada 2.56 petang diikuti

kelmarin pada kekuatan 3.1 magnitud pada jam 10.01 pagi. Kejadian gempa pada 2015. Mengulas lanjut, Mohd Hisham berkata, gempa bumi pada 5 Jun 2015 lalu menyebabkan kerosakan struktur sekitar Ranau dan kehilangan nyawa pendaki dan malim gunung.

Dalam pada itu, katanya, Metmalaysia sentiasa memantau dengan rapi aktiviti gempa bumi yang berlaku dalam negara melalui Pusat Operasi Cuaca dan Geofizik Nasional di ibu pejabat, sepanjang masa.

“Kami akan memaklumkan sebarang kejadian gempa bumi kepada orang awam,” katanya.

Dunia sedang mengalami perubahan cuaca menyebabkan fenomena bencana alam ekstrem. Banjir semakin kerap melanda banyak negara, termasuk Malaysia menjadi petanda jelas keseimbangan ekosistem sedang tergugat.

Kejadian ini bukan sekadar fenomena semula jadi tetapi turut didorong tindakan manusia merosakkan alam sekitar. Kesan banjir tidak hanya terbatas kepada kemusnahan harta benda dan infrastruktur, tetapi memberikan impak besar terhadap kehidupan sosial, ekonomi dan kesejahteraan masyarakat.

Kebanyakan kejadian banjir kini dipengaruhi perubahan drastik dalam pola cuaca akibat perubahan iklim global. Pemanasan bumi diakibatkan pelepasan gas rumah kaca meningkatkan kadar penyejatan, menghasilkan hujan lebih lebat dan kerap.

Dalam konteks Malaysia, kawasan bandar pesat membangun sering menghadapi banjir kilat akibat saliran tidak mencukupi dan perancangan bandar kurang efektif walaupun pemerintah sudah melakukan apa yang terdaya mencegahnya.

Penebangan hutan secara meluas juga menghapuskan kawasan tadahan air semula jadi, menyebabkan tanah kehilangan keupayaan untuk menyerap air hujan.

Antara isu utama manusia sering kali terlepas pandang ialah akibat pencemaran alam, khususnya pencemaran sampah, menambah teruk banjir.

Apabila hujan atau angin bertiup, serpihan plastik dengan mudah dibawa melalui saluran air dan longkang. Sungai yang dulunya arus air semula jadi kini bertukar menjadi ‘lebuh raya plastik’.

Masalah ini semakin rumit apabila plastik mencemari sungai dan kawasan tadahan mengganggu keseimbangan ekosistem air. Selain mencetuskan banjir, pencemaran ini juga memusnahkan habitat semula jadi hidupan akuatik.

Kesannya, bukan sahaja risiko banjir meningkat, tetapi sumber semula jadi penting turut terancam. Dalam situasi ini, keperluan untuk menjaga dan melestarikan alam semakin mendesak.

Didik kepentingan urus sisa

Dalam menghadapi cabaran ini, penjagaan alam sekitar tidak lagi boleh dianggap sebagai pilihan, tetapi mesti menjadi tanggungjawab bersama. Kawasan hijau berfungsi sebagai penampan semula jadi wajib dipelihara.

Sementara itu, pengurusan sisa pepejal memerlukan perhatian serius. Masyarakat perlu dididik mengenai kepentingan menguruskan sisa dengan betul, termasuk kitar semula dan pengurangan penggunaan plastik.

Mungkin kita memerlukan sistem pengumpulan sisa baharu lebih efisien dan pelaksanaan undang-undang lebih tegas terhadap penyebab pencemaran dan pembuangan sampah secara haram.

Pembangunan infrastruktur mampan perlu menjadi keutamaan. Justeru, pendekatan holistik membabitkan kerjasama antara kerajaan, sektor swasta, pertubuhan bukan kerajaan (NGO), institusi akademik dan masyarakat amat diperlukan untuk menangani isu banjir dan pencemaran alam sekitar.

Kerajaan mesti memimpin dengan dasar yang tegas dan membuat pelaburan strategik dalam teknologi hijau serta tenaga boleh diperbaharui. Usaha ini memerlukan sokongan sektor swasta yang mampu mencipta inovasi mesra alam dan mengamalkan perniagaan lestari.

NGO boleh menjadi penggerak meningkatkan kesedaran rakyat, menyelaras bantuan teknikal dan mendekati komuniti terkesan. Semua ini menuntut keberanian untuk melangkah keluar daripada zon selesa dan mengutamakan kelangsungan bumi kita.

Perubahan sebenar bermula pada akar umbi. Masyarakat setempat tidak boleh menormalisasikan aktiviti pencemaran alam mahupun rasa selasa atau tidak tersentuh dengan aktiviti kerosakan alam. Usaha bersama ini bukan sahaja mengurangkan risiko bencana, tetapi juga meletakkan asas kukuh untuk masa depan lestari.